Nicaragua is het land van de meren, vulkanen en koloniale steden, en is ook tevens het op één na armste land van Midden Amerika. Bijna 48 procent van de Nicaraguaanse bevolking leeft in armoede en 17 procent in extreme armoede. Nicaragua bevindt zich daarmee in de onderste regionen van de VN-index voor menselijke ontwikkeling. In Latijns-Amerika doet alleen Haïti slechter.
Nicaragua is een land van natuurlijke en culturele rijkdom, maar ook een land van zichtbare armoede en een bevolking die opkrabbelt uit een tijd van oorlog en natuurgeweld. Als we kijken naar de geschiedenis van Nicaragua zie je dat er tot de 15e eeuw inheemse indianen stammen leefden. Vanaf 1524 werd het veroverd door de spanjaarden, en 300 jaar later werd het weer onafhankelijk. De revolutie in 1979 is een belangrijk keerpunt geweest, als gevolg van de dictatuur van de conservatieve familie Somoza, die sinds 1933 de macht hadden.
De links-revolutionaire guerilla’s kwamen aan de macht onder de naam Sandinisten. De jaren ’70 en ’80 werden gekenmerkt door de veel chaos, oorlog en andere schandalen. Na de overwinning van de Sandinisten vluchtten vele tegenstanders naar de buurlanden, ze krijgen de naam Contra’s. Amerika laat zich in met de Contra's, het gevolg was de Contra War. In 1988 werd er uiteindelijk vrede gesloten, maar de rust keert pas terug in de jaren negentig.
Tegewoordig staat Nicaragua bekend als één van de veiligste landen van Midden Amerika, waar het toerisme nog in de kinderschoenen staat. Een verborgen parel, tussen de grote en carabische oceaan.
